Geertrui Baert
Marktstraat 8 te Maldegem
050/71 27 77
raadslid.baert@maldegem.be

In de aanloop naar de verkiezingen was het veel gemakkelijker om mijzelf op een website voor te stellen.  Ieder politicus wil zich dan van zijn beste kant tonen in de hoop meer stemmen te scoren.
Nu de verkiezingen voorbij zijn, telt niet meer wie mijn ouders waren of wil ik niet meer via mijn kinderen of andere familieleden de kiezers bereiken. Nu wil ik vooral inhoudelijk scoren zodanig dat de mensen MIJ kennen en weten wat ik voor hen wil doen.
Ik vind het belangrijk om over mijn politiek verleden wat duidelijkheid te scheppen want ik denk dat velen mij zien als een politiek overloper. Niet dat ik behoefte heb aan waardering want dat is hetzelfde zeggen als "jouw mening over mij is belangrijker dan mijn eigen opinie over mezelf" en dat is niet zo!
Als lid van de Maldegemse Eenheidslijst zat mijn vader,Marcel Baert, jarenlang in de oppositie. De Eenheidslijst was de eerste partij die erin slaagde om samen met de toenmalige CVP een coalitie te vormen en zo de jarenlange meerderheid van één partij te doorbreken. Binnen het schepencollege was er tussen hem en bepaalde mensen van de CVP respect en vriendschap gegroeid. Met anderen daarentegen kon hij het niet zo goed vinden.
Het waren twee van zijn politieke vrienden die mij in 1994 kwamen vragen om op de lijst van de VCP te staan. Ik heb daarin toegestemd alhoewel mijn vader vond dat ik beter met een afzonderlijke lijst was opgekomen, wat ik toen niet zag zitten. De CVA had toen opnieuw de volledige meerderheid en ik dacht dat ik binnen die groep veel voor andere mensen zou kunnen doen.  Toen de uitslag bekend werd bleek dat ik net 1 stem tekort had om verkozen te zijn. Ik heb toen een mandaat in het OCMW opgenomen om na drie jaar naar de gemeenteraad over te stappen.
De verkiezingen van 2000 gaven juist hetzelfde scenario: net niet genoeg stemmen om verkozen te zijn en weer kreeg ik een postje in het OCMW aangeboden. Alhoewel een zetel in de OCMW-raad financieel hetzelfde betekent als in de gemeenteraad, heb ik die geweigerd en doorgegeven aan mijn opvolger. Ik besloot de politiek vaarwel te zeggen.
Na vier jaar kwam er weer een plaats vrij in de gemeenteraad en daar ik eerste opvolger was werd mij door de CD&V voorzitter en de burgemeester uitdrukkelijk gevraagd om mijn mandaat op te nemen. Op dit ogenblik was men volop bezig aan de verfraaiing van ons centrum en dacht ik als zelfstandige uit hartje Maldegem hieraan mijn bijdrage te kunnen leveren. Na twee jaar zouden er opnieuw verkiezingen zijn en dan zag ik wel weer! Toen mijn schoonzoon, Peter Van Hecke, mij 1 jaar later meedeelde dat hij met een onafhankelijke gemeentepartij wou opkomen deelde ik de CD&V fractie mee dat ik mij voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 niet meer verkiesbaar wilde stellen op de CD&V lijst. 's Anderendaags kreeg ik de boodschap dat mijn aanwezigheid op CD&V fractievergaderingen niet meer gewenst was. Ik kon mij niet voorstellen nog een jaar lang op gemeenteraadszittingen aanwezig te zijn om enkel te mogen meestemmen met de meerderheid over punten op de dagorde waar ik niets vanaf wist. Ik heb dan ook gevraagd aan de burgemeester om tot aan het eind van de legislatuur als onafhankelijke te mogen zetelen, wat mij toegestaan werd. In de periode 1994 tot en met 2006 heb ik uiteindelijk maar 4 jaar voor CD&V in de gemeenteraad gezeteld.

WAAROM IK VOOR DE ONAFHANKELIJKE GEMEENTEPARTIJ GEKOZEN HEB.

1) Veel doen is niet altijd synoniem aan goed doen maar meestal wel aan veel uitgeven. Binnen een jarenlange absolute meerderheid is er geen zelfcorrectie meer. Elke schepen wil zoveel mogelijk middelen  krijgen om zijn projecten te realiseren en als er al eens wat verkeerd gaat zal niemand hem op de vingers tikken. Alleen is onze gemeentekas al weer een stuk armer geworden.

2)Een verkiezing winnen heeft vooral te maken met de manier waarop campagne gevoerd wordt. Dit is niet eerlijk!  Wie over de meeste middelen(vrijwilligers, tijd, maar vooral geld) beschikt krijgt de meeste stemmen. Daarom heb ik de enthousiaste jongeren willen steunen die met de OGP een beetje tegenwind wilden geven. Wij zijn opgekomen met 19 mensen en met beperkte financiële middelen hebben wij toch drie zetels behaald. Dit wil dus zeggen dat veel mensen in Maldegem vinden dat er nood is aan een onafhankelijke partij die enkel het belang van de burger wil dienen. Er zijn afdelingen van nationale partijen (= meer centen) die met een volledige lijst (= 27 personen) opgekomen zijn en die 2à 4 zetels behaalden.

3) Wij willen met de OGP vooral een constructieve oppositie voeren. Wat goed is voor de burger is voor ons ook verdedigbaar. Er wordt op dit ogenblik zoveel tijd en energie gestoken in grote projecten dat de alledaagse kleine noden van de burger soms vergeten worden. Ook daarop willen wij telkens weer aandringen. Vanuit de oppositie kun je niet altijd veel doen maar je kan blijven toezien dat er niet teveel verkeerd gedaan wordt en vooral een waakzaam oog hebben op de grote uitgaven.

4) Vanuit mijn persoonlijke ervaring wil ik vooral bijdragen tot een mooie uitbouw van ons centrum. Naast de zelfstandige moet ook de culturele activiteit gesteund worden. Er is dan ook dringend nood aan een polyvalente zaal in het centrum waar zowel verenigingen als zelfstandigen iets kunnen organiseren. Het is goed dat er op sportief vlak veel gedaan wordt, vooral voor onze jeugd, maar men mag niet vergeten dat in een gezond lichaam ook een gezonde geest thuis hoort en daarom is werken aan cultuur en daarvoor ook geld uittrekken zeer zinvol.

Ik heb in die vier jaar als gemeenteraadslid voor CD&V veel mensen leren waarderen. Burgemeester of schepen zijn in een grote gemeente als Maldegem is geen gemakkelijke job. Wel heb ik altijd moeite gehad met het systeem van een volledige meerderheid waarin de eigen raadsleden twee dagen voor de gemeenteraad op de hoogte gebracht worden van de beslissingen van het schepencollege en hen gevraagd wordt om op de zitting ja te stemmen op elk punt van de dagorde. Na het aanhoren van argumenten uit de oppositie wil je soms anders stemmen en binnen een partij die zich christen-democratisch noemt moet dit kunnen. Een relatie waarin de één de ander klakkeloos moet volgen is niet gezond   en dat is ook zo voor de relatie schepencollege - gemeenteraad. Meer openheid zou vooral de gemeente en haar inwoners dienen. Tenslotte wil ik eindigen met de woorden van Wayne Dyer:

Liever karakter dan uiterlijke schijn.
Liever ethiek dan regels.
Liever kennis dan prestaties.
Liever integriteit dan dominantie.
Liever sereniteit dan bezit.